Patigasan

Ang tigas pala talaga ng ulo ko. Sinabihan na niya akong baka pagsisihan ko rin lang naman yung desisyon ko. Kaso maangas ako e, kaya tinuloy ko pa rin.

Naalala ko na naman nga yung sinabi ni Maam MLV na “charge to experience.” Putangina. “Charge to experience” na naman ba? Wala bang iba? ‘Di ba parang nakakasawa na?

At sa totoo lang, nabugbog talaga ang utak ko kakaisip ng sagot sa tanong na wala naman ata talagang kasagutan. Nung napagod ako kakaisip, tumakbo naman ako. At nung napagod ako sa kakatakbo, wala akong ginawa kundi magtago o di kaya’y manggago ng ibang tao. Ayoko kasing nararamdaman ng mga taong nakapaligid sa akin na malungkot ako. Ayokong nakikita nilang lugmok ako. Ewan, siguro sadyang napakataas lang ng pride ko.

Ngunit sa pagkakataong ito ay mukhang natalo na talaga niya ako. At okay lang yun. Unti-unti ko nang natatanggap na natalo ako sa sariling larong sinumulan ko.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s